Gmina Rokitno położona jest w północno wschodniej części powiatu bialskiego w województwie lubelskim. Jej powierzchnia wynosi 140,08 km2 (14082 ha). Od wschodu graniczy z gminą Terespol, od południowego-wschodu z gminą Zalesie, od południowego-zachodu z gminą Biała Podlaska i północnego-zachodu z gminą Janów Podlaski. Północno-wschodnią granicę gminy stanowi rzeka Bug na odcinku granicy państwa z Białorusią (9 km). Siedziba gminy znajduje się w miejscowości Rokitno i jest oddalona od Białej Podlaskiej o 15 km.

Na terenie gminy Rokitno znajduje się 17 wsi zgrupowanych w 17 sołectwach. Są to: Cieleśnica, Cieleśnica PGR, Derło Hołodnica, Klonownica Duża, Kołczyn, Kołczyn Kolonia, Lipnica, Michałki, Michałki Kolonia, Olszyn, Pokinianka, Pratulin, Rokitno, Rokitno Kolonia, Zaczopki, Zaczopki Kolonia. Osadnictwo na terenie gminy rozwinęło się głównie wzdłuż dolin rzecznych i ciągów komunikacyjnych. Istniejący układ przestrzenny charakteryzuje się występowaniem zarówno zwartych, jak i rozproszonych form osadnictwa (1 sołectwo ma charakter osady, 7 sołectw ma zwarty charakter zabudowy, 5 sołectw zwarto – kolonijny i 5 sołectw kolonijny). W zabudowie dominuje charakter zespołów mieszkaniowych jednorodzinnych i zagrodowych, w których zlokalizowane są ośrodki usług i miejsc pracy związanej z rolnictwem lub działalnością pozarolniczą.

Krajobraz obszaru Gminy Rokitno ma charakter rolniczo–łąkowo-leśny, wynikający z form użytkowania ziemi i występujących tu zbiorowisk roślinnych. Elementem najbardziej różniącym krajobraz jest szata roślinna, występująca w formie zbiorowisk leśnych i łąkowych, dolina rzeki Bug oraz sieć osadnicza i komunikacyjna. Krajobraz na terenie Gminy Rokitno zachował więc walory naturalnego krajobrazu terenów wiejskich.

33% powierzchni gminy, tj. 4638 ha, wchodzi w skład otuliny i Parku Krajobrazowego „Podlaski Przełom Bugu” utworzonego w 1994 roku, który obejmuje fragmenty trzech zróżnicowanych geomorfologicznie mezoregionów: Podlaskiego Przełomu Bugu, płaskiej Równiny Łukowskiej oraz morenowej Wysoczyzny Siedleckiej i zajmuje powierzchnię 30.904 ha. Jest to obszar o niezwykłych walorach przyrodniczych i krajobrazowych. Swój wyjątkowy charakter zawdzięcza pradolinie z nieuregulowaną rzeką, rozległym terenom zalewowym łąk i torfowisk dolinnych, będących ostoją ptaków oraz miejscem występowania roślinności o charakterze naturalnym i półnaturalnym.

To także doskonały teren na wycieczki piesze, rowerowe oraz spływy kajakowe, czemu sprzyja min. wydzielony szlak rowerowy. Oprócz tego na obszarze gminy Rokitno ustanowiono 37 pomników przyrody ożywionej, są to drzewa, które winne być chronione ze względu na swój rozmiar i wiek (z przewagą dębów szypułkowych) , a także 4 pomniki przyrody nieożywionej – głazy narzutowe (granit).

Ważnym walorem turystyczno-krajoznawczym gminy Rokitno są zabytki architektury świeckiej i sakralnej. Zabytki architektury świeckiej to zespół pałacowo-parkowy w Cieleśnicy oraz stare chałupy, które zachowały się w wielu miejscowościach.

Obiektami objętymi ścisłą ochroną konserwatorską na terenie gminy Rokitno wpisanymi do rejestru zabytków są m.in.: zespół pałacowo-parkowy (pałac, oranżeria, park krajobrazowy ) z drugiej połowy XIX w. z 1830r w Cielesnicy, kościół parafialny p.w.św. Jana Ewangielisty (dawna cerkiew unicka) z wyposażeniem i drzewostanem z pierwszej połowy XIX w. z 1851r. w Klonownicy Dużej, kościół parafialny p.w.św. Piotra i Pawła z wyposażeniem i drzewostanem z 1838r. i cmentarz unicki z krzyżem z XIV w. w Pratulinie, kościół parafialny p.w.św. Trójcy (dawna cerkiew unicka ) z wyposażeniem i otoczeniem z połowy XIX w. z 1895r. w Rokitnie.